30 Mayıs 2013 Perşembe

Gezi Parkı Derdi Düştü İçime Gece Gece

Benim gençliğim Gezi Parkında falan geçmedi. Taksim'e senede iki defa bile düşmez yolun. Düşünün artık o kadar bihaberim. Gezi Parkı'na gittim mi gitmedim mi onu bile hatırlamıyorum. 

Oraya ne yapılacak bilmiyorum. O deniyor bu deniyor. Ama ensesi kalın birine peşkeş çekildiğinden de adım kadar eminim. Çıkar yakında kokusu.

Bu yazdıklarımın AKP karşıtlığımla falanda bir ilgisi yok. Yani tabiki sevmem kendilerimi ama sadece sevmediğim için yazmıyorum. Objektif bakıyorum olaya.

Benim bildiğim, gördüğüm tek şey var bu konuda o da "ağaçlar" istanbulun, artık nefes alınamayan beton yığını istanbulun tam ortasındaki "ağaçlar"

Benim dinim der ki ağaçta can. Cana kıymak günah. Bu can ağaç da olsa, ot da, böcek de, güüünahh. Sizin dilinizden düşürmediğiniz dindarlığınız var halbuki, siz bizden her zamanki gibi daha iyi bilirsiniz !!!!!

Artık kabul edin. Her şey sizin istediğiniz gibi, sizin görmek istediğiniz gibi, sizin paşa gönlünüzün dilediği gibi olamaz. Bu anlam verilemez bir ego. Ben de Türkiye'nin yüzde ellisi gibi hazmedemiyorum bunu.

1 yorum:

  1. çok güzel ifade etmişsin. duygularıma tercüman oldun.

    YanıtlaSil