7 Ocak 2014 Salı

İnterneti Olmayan Kadının Dramı !!

Dün geceden beri beni çok sarsan bir gerçekle yüzyüzeyim maalesef. İnternette oluşan bir problemden ötürü bir kaç hafta gündüzleri İnternet'e giremeyeceğim. Akşamları eşim eve geldiğinde ancak onunkini kullanabileceğim.

"Eee ne var bunda" demeyin. Allah düşmanımın başına vermesin, benimle aynı duruma düşerseniz anlarsınız. Ne kadar zor anlatamam :))

Şaka bir yana dün geceden beri aslında İnternet'e ne kadarda bağımlı olduğumla yüzleşdim. Sanki biri bana su kesildi, elektrik kesildi dedi. Bir kaç hafta yiyecek ekmeğimiz yok dedi. O derece panikledim ilk öğrendiğim an. 

Düşündüm de son on yılda hayatımız ne kadar da değişti. Artık cep telefonu olmayan günleri hatırlamıyor gibi bir şeyim. Sanki anamın karnından telefonla doğdum :)) dönem filmlerini izlerken bile birisi bir yere geç kalsa bişey olsa insan gayri ihtiyari içinden "e cepten arasana" diye geçiriyor. 

Durumumuz o kadar vahim ki artık telefon bile yetmiyor. Artık cep telefonu akıllı değilse, bir de Allah muhafaza internet bağlantısında bir sorun varsa o alet bir işe yaramıyor sanki, at çöpe :)

İlk telefonumu üniversiteye başladığımda babam almıştı. Yıl 2003 :)) ben çok geç telefon sahibi olanlardanım. Hep ne işime yarayacak mantığındaydım. Geçenlerde çekmeceleri düzenlerken elime geçti. O kadar net bir alet ki, sadece telefon, sadece çalıyor konuşuyorsun. Başka da bir özelliği yok. Telefonda alarm özelliği varmış diye konuştuğumuz günleri hatırlıyorum yaa :)) 

İkinciyi yine babam almıştı. Fotoğraf çekebiliyordu. Düşünebiliyormusunuz o kadar üstün teknoloji yani, en azından o zamanlarda öyle geliyordu bize :)) şimdi ise sınır yok artık, say say bitmez özellikleri.

Geçenlerde Zeynep eski laptopumu bulup tuşlarını tek tek söktüğünde anılar canlandı gözümde. Ne kadar kıymetliydi o benim için. Aldığımda havalara uçmuştum. Ne kadar hafif geliyordu gözüme. Şimdi yerinden kaldıramıyorum. Bavul kadar çantası. Şimdilerde çantaya atıverdiğimiz tabletler bile ağırlık yapıyorken iyi taşımışız yıllarca onu.

O yıllarda sokakta gezerken cebinde internet olacak deseler gülerdik herhalde. Şimdi ise internetsiz nefes bile alamıyoruz. "Ayy bi bakayım nefesi karından mı yoksa göğüsten mi alsam daha iyi" modundayız. Şu yazıyı yazarken bile kaç kere İnternet'e ihtiyaç duydum. İmla kılavuzu, sözlük, ansiklopedi...herşey. Hatta demin mutfağa girdim, yemek yapacağım "aaa internet yok ki nerden bakacağım" oldum ne yazık ki :))

Herşeye iyi tarafından bakmak lazım. Belki şu bir kaç haftalık internet diyeti bana da iyi gelir. Ferrari'sini satan bilge misali, internetini kaybeden kadın modunda özüme falan dönerim. Nirvana'ya ulaşırım kim bilir :)) Sonuçta biraz nostalji iyidir :))

Nostalji dolu günler diliyorum, huzurla kalın :))

2 yorum:

  1. Çok şeker yazmışsın ama çokta doğru.gözümü açar açmaz telefonuma bakıyorum internet olmasa niye bakayım ki .bence yıllar sonra alkol,uyuşturucu bağımlılığı gibi internet bağımlılığı içinde tedavi olunacak.gerçi şimdiden bile olan vardır inanıyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Öncelikle teşekkürler :) söylediğin gibi tedavi olanlar varmış. Bu hızla devam edersem bende o yolda emin adımlarla yürüyorum korkarım ki :))

      Sil