16 Mart 2014 Pazar

"O"cu "Bu"cu "Şu"cu

Şu günlerde hiç bir şey yazmak gelmiyor içimden. Nasıl gelsin ki? Ülke böyle bir durumdayken ne söylesen boş, ne anlatsan anlamsız. 

İnsanlar artık birbirlerine insan diye bakmıyor. Acaba hangi taraftan, ocu mu, bucu mu diye ayrıştırıyorlar birbirlerini. Hatta kendilerinden olmayanın acısını bile yok sayıyorlar. Bizi bu hale getirenler utansın

Haber dinlerken bile şüphe içindeyiz mesela. Kanal hangi taraftan ve acaba kimin açığını kapatıyor diye diye paranoyak olduk. Kimseye, hiç bir habere, gazeteye, gazeteciye inanamaz olduk. Doğruyu, haklıyı bir Allah biliyor. 

Son olaylardan sonra düşündüm de, Allah korusun bir gün benim evladımın saçının teline aynı düşünceden değil diye zarar gelse yakarım bu dünyayı. O yüzden hiç sormadım, sorgulamadım Yitip giden hiç bir canı kimdir, nedir, necidir. Bir can varsa ortada kim olduğunun ne önemi var. Her annenin yüreği aynı yanmaz mı? Her ocağa aynı ateş düşmez mi? Aynı düşünceden olmadığımız insanlar daha mı az acı çeker? Bizden daha mı az ölürler?

Ben hiç bir şeyci değilim. Körü körüne yanlışını göre göre birinin arkasına takılıp gitmek karakterime ters benim. Yıllardır isyanımı dile getiriyorum her kapalıyı AKP li ya da cemaatçi sayanlara. Aynı şekilde her açığı inançsız günahkar ilan edenlere. Ben doğru olandan insana faydalı olandan yanayım. Ben milliyetçi, laik, Atatürkçü, dindar, antikapitalist, önce insancı bir Türk genciyim. 

Ben AKP'ye karşıyım diye cemaatçi, cemaate karşıyım diye AKP'li, ikisine de karşıyım diye çapulcu yaftası yemek istemiyorum. Ben sırf cemaatçi diye anılarla dolu üniversite arkadaşlarımdan, AKP'li diye yıllarca yüz yüze baktığım insanlardan, CHP'li diye can dostumdan, Alevi diye başıma bir iş geldiğinde kapıma ilk koşan komşumdan, Kürt diye yılların sabırla ördüğü dostluklardan, açık yada kapalı, dindar yada ateist diye sokaktaki insandan ayrışmak istemiyorum. Kimseyle benimle aynı değil diye savaşmak da istemiyorum. Ben bir olmak, birlik olmak, farklılıklarımızla güzelleştiğimizi kabul ederek bir mozaik halinde huzur içinde yaşamak istiyorum. Herkesin Allah'ın özene bezene yarattığı ve ruhundan ruh üflediği değerli bir varlık olduğundan ötesini bilmek, sormak, düşünmek istemiyorum. 

Allah ülkemiz için sağduyu ve huzur nasip etsin. 
Mutlu pazarlar

1 yorum:

  1. MÜKEMMEL BİR YAZI,TAM DA BU ŞEKİLDE DÜŞÜNÜYORUM BEN DE.

    YanıtlaSil